Page 189 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Με φτερωτά βρε άλογα... Σύννεφα

μαγεμένα.
Με σκάλες ως τον ουρανό, σε όνειρα που
φτάνουν...
Και τις καλές τις μάγισσες, τα μαγικά που

λύνουν...
Με βρύσες που 'ναι ολόχρυσες και μέλι μόνο
στάζουν.

Χρυσάφια που θα κρέμονται σα να 'ν'
καρποί από δέντρα.
Και ηλιοβασιλέματα, μ' αυγές που δεν τα

βάνουν...
Δεν είναι βλέπεις ικανά, φως τόσο, να
αντέχουν.
Μαγεία διαφορετική, ξέρουν αυτά να

δείχνουν...